BLOG

Niet voor de bijl gaan! - maandag 9 maart 2015

Onder mijn vorige blog schreef een bezoekster het volgende: Sedert kort hebben we heel goede gesprekken maar ik vrees nu dat dit valse verzoeningen zijn. Hoe weet je dat en wanneer komt de kentering? Hij draagt sedertdien weer mijn trouwring en wil absoluut niet scheiden. Maar weg gaan bij de sm is ook moeilijk blijkbaar terwijl hij zegt ongelukkig te zijn. Gisteren hadden we terug een leuke avond totdat ik immens verdrietig werd en hem probeerde te overtuigen en wakker te schudden. Sterker dan mezelf en daarna thuis gehuild,  tranen met tuiten.Heb hem gezegd dat ik de deur ga toedoen als hij geen stappen zet. Voel me nu zo onzeker.... Voor het antwoord op de vraag ‘hoe weet je wanneer er sprake is van een valse verzoening?’, kun je het beste kijken naar wat de voorwaarden zijn voor een kansrijke verzoening. Bijvoorbeeld aan de hand van de volgende vier kriteria:
VERSLAVING - Je man  vlucht niet langer in zelfmedicatie van welke aard dan ook. De de soulmate is uit beeld en hij beseft dat de redding niet in een externe oplossing ligt.
TRAUMA - Je man onderkent de verborgen depressie en het trauma dat er aan ten grondslag ligt. Hij is - al dan niet in therapie- bezig of klaar met de verwerking daarvan.
GEDRAG - Je man is beter in staat om zich kwetsbaar op te stellen en om te gaan met kritiek. Hij is empathisch en projecteert zijn eigen gevoelens niet meer op anderen.  
TIJD - Het kost de nodige tijd voordat aan de drie eerder genoemde kriteria is voldaan. Je man is dan meestal al een flink stuk onderweg in de fase bezinning en acceptatie.
Met hulp van deze kriteria kun je valse verzoeningen makkelijk herkennen. Ze komen het meest voor in de replay fase. Als er een crisis is met de soulmate bijvoorbeeld. Of als het vinden van een soulmate op datingsites nog niet mee blijkt te vallen. Je man kan dan vol spijtbetuigingen en beloftes terug naar huis komen. Het klinkt allemaal gemeend en overtuigend. Maar kort daarna kan alles weer anders zijn. Hij vertrekt weer en laat jou ontredderd achter. Als je zo’n replay verzoeningspoging aan de bovengenoemde kriteria toetst, kan je zien dat er nog van alles ontbreekt. In  de dynamiek van zijn gedrag is namelijk  niets veranderd. Hij wil bij een vrouw zijn die hem een goed gevoel over zichzelf geeft. Als de onversneden aandacht en bewondering van de soulmate minder wordt of omslaat in kritiek of een eisenpakket, ziet je man jou, gezien je wanhoop  over zijn vertrek, toch weer als een alternatief. Maar om hem thuis te houden, moet je dan wel bereid zijn blijvend de soulmatefunctie over te nemen. Uiteraard zonder kritiek of eisen. Geen realistische optie dus. Maar hoe moet je het aanpakken als
 je wel openstaat voor een verzoening, maar de valkuil van de valse verzoening met alle bijbehorende emotionele turbulentie wil vermijden? Om te beginnen volg je de ‘Altijd goed strategie’. Maar daarnaast stel je duidelijke grenzen. Geen onaangekondigd bezoek bijvoorbeeld. Hij is vrijwillig vertrokken en heeft niet meer het recht om naar believen je huis en je leven in te lopen. Accepteer niet dat hij de contactmomenten over praktische en financiele zaken of de kinderen gebruikt om zijn onvrede op jou bot te vieren. Als hij richting boosheid, verwijten of slachtoffergedrag gaat, zeg dan dat je een andere keer verder wilt praten omdat dit niet productief is. Uiteraard blijf je zelf ook ver van dat gedrag. Voor je het weet zit je in een neerwaartse spiraal. Misschien vind je het moeilijk om dit soort grenzen te stellen. Uit angst dat hij zich nog verder van je verwijdert. Maar stap vooral over die angst heen. Dergelijke grenzen maken het makkelijker voor jou om je evenwicht te bewaren en je eigen leven zo goed mogelijk op orde te houden. En ze staan een uiteindelijke verzoening absoluut niet in de weg. Integendeel. Het is een goed idee om je grenzen op papier te zetten en ze aan je man te mailen. Zo’n mailtje kan er dan bijvoorbeeld zo uitzien: 'Lieve X, ik hou van je en ben bereid aan de relatie te werken. Maar zolang jij relaties met andere vrouwen hebt of nastreeft, wil ik graag dat je je aan de volgende regels houdt ' Vervolgens benoem jij die regels/grenzen en zet er je naam onder. Maar wat wat als hij dan toch plotseling onaangekondigd voor de deur staat met spijtbetuigingen en bloemen? Het is aan jou of je hem op dat moment wil binnenlaten en aanhoren. Luisteren kan altijd. Maar laat je vooral niet teveel meeslepen. Laat hem zijn verhaal vertellen. Bedank hem daarna voor de bloemen en zijn openhartigheid. Zeg dat je er rustig over na wil denken. Als blijkt dat hij per meteen weer bij je in wil trekken of erg toe is aan een portie troostseks, dan weet jij hoe laat het is. Namelijk veel te vroeg…


 

Reacties:

De laatste vijf jaar enkele verzoeningen gehad die achteraf niet echt waren. Scheiding is nu wel ingezet en inmiddels rond maar helaas wonen we nog wel in een huis. Huis staat te koop en ik kan het niet alleen betalen. Hij wel maar ik ga niet weg. Dan moet ik duur huren en hij is zo met zichzelf bezig dat ik bang ben dat het dan helemaal onverkoopbaar is. Zo sukkelen we al vijf jaar verder.

Suus- 03-09-2017

De laatste vijf jaar enkele verzoeningen gehad die achteraf niet echt waren. Scheiding is nu wel ingezet en inmiddels rond maar helaas wonen we nog wel in een huis. Huis staat te koop en ik kan het niet alleen betalen. Hij wel maar ik ga niet weg. Dan moet ik duur huren en hij is zo met zichzelf bezig dat ik bang ben dat het dan helemaal onverkoopbaar is. Zo sukkelen we al vijf jaar verder.

Suus- 03-09-2017

Hoe kan ik zien dat P. nog midden in zijn midlife crisis zit en nog niet bezig is om naar zichzelf te kijken? 1 Zijn rijgedrag. Volkomen asociaal. Gelukkig niet onveilig, maar het zit er soms niet ver vanaf. 2 Bij het afrekenen in een restaurant hadden we een rekening van 107 euro, terwijl we vrij veel geconsumeerd hadden. P. had de rekening bekeken en er niets van gezegd. Ik had de nota niet gezien, maar dacht direct toen ik het hoorde dat het bedrag abnormaal laag was. Toen de eigenaar meteen zag dat er iets niet klopt bleek er een fles wijn niet op de kaart gezet te zijn. Het is m.i. niet goed mogelijk dat P. dit niet gezien heeft. Hij was vroeger geen asociaal, maar nu wel. 3 Zijn meedogenloze afmaakactie van zijn zus H., die tegen hem zei dat hij eerlijk moest zijn en niet zo zelfingenomen moest zijn. P. vond dat zij hem de les las en heeft al zijn oude en nieuwe grieven over haar in één keer over haar uitgestort. Dit deed hij vroeger wel bij mij (niet alles in één keer, maar stukje bij beetje, altijd genoeg om mij te ontregelen), maar voor H. was dit nieuw, nu hij mij niet meer heeft reageert hij zich af op H. en ik denk ook op zijn sm. Maar na een week is hij nog niet erachter dat hij wel heel ver is gegaan. Het interesseert hem totaal niet welke schade hij aan haar toebrengt of aan zijn relatie met haar. Hij is H. op geen enkele wijze dankbaar voor wat zij voor hem heeft gedaan. 4 Zijn gebrekkige communicatie. Hij luistert niet. Hij let niet op. Als je wat tegen hem zegt is het duidelijk dat hij je niet hoort. 5 De totaal liefdeloze manier waarop hij over zijn sm spreekt. Hij noemt haar “la P.”. Is triomfantelijk over hoe hij haar steeds in de tang heeft en de baas is. 6 Het feit dat P. nog steeds geen duidelijkheid aan zijn sm verschaft over zijn beweegredenen. Hij blijft een vakantie met haar plannen, hij speelt nog steeds toneel. Eerlijk en zuiver zijn ver weg. 7 P. doet er alles aan om te vermijden om echt aan zichzelf te gaan werken. hij overlaadt zichzelf met werk, als hij tijd over heeft gaat hij naar Engeland ( zijn vriend P.E.) of naar Friesland (zijn vriend R. ook in een MC), die er net zo erg aan toe is als hijzelf. Als hij maar niet naar zichzelf hoeft te kijken. Hij gaat wel door met de therapie, maar ik heb nog geen huiswerk uit zijn handen zien komen. Hij leest wel de maskermaker, is enthousiast, maar past niets op zichzelf toe. Hij heeft commentaar op hoe ik probeer het op mezelf toe te passen. Maar zelf komt hij tot niets. 8 P. heeft een triomfantelijke houding over zich. Hij is heel ijdel. Hij toont totaal geen bewustzijn over wat hij heeft aangericht of welke schade hij toebrengt aan zijn relatie met mij of onze kinderen. 9 P. heeft allemaal nieuwe vrienden, of juist oude vrienden die totaal niet kritisch zijn of zelf een puinhoop van hun eigen leven gemaakt hebben of maken. Zolang hij maar niet geconfronteerd wordt met een stabiele figuur, met een stabiel leven, die hem doorziet. 10 P. is nog niet in staat om eerlijk tegen mij te zijn. Hij probeert het wel, maar kan het niet. Het is te moeilijk en teveel.

Maja P.- 09-05-2015

Ik hoopte dat hij die sm snel zou vinden, maar hij houdt andere vrouwen nog steeds af. Hij wil het wel maar heeft zelf teveel problemen. Zijn signalen naar buiten zijn niet goed. Ook de druk van het werk erbij. Hij zou het nog geeneens aankunnen, terwijl hij zichzelf goed probeert te verkopen. Het is net te fout. Hij wil vrienden blijven. Ik kan er alleen niet mee omgaan. Ik heb geen zin om contstant ingewreven te krijgen dat ik alles verkeerd doe en dat 90% gelogen is. Het kost me teveel energie. Het is zo moeilijk om een gesprek aan te gaan met iemand waarvan je weet dat hij glashard staat te liegen en die zichzelf ontzettend voor gek zet naar de buitenwereld.

Loes- 14-03-2015

@Loes...uit jouw verhaal blijkt hoe de depressie - zich vertalend in woede en beschuldigingen naar anderen (jij in dit geval)- de boventoon heeft bij mannen die geen effectieve zelfmedicatie(lees soulmate)kunnen vinden. Dit mechanisme wordt projectie genoemd. De eigen negatieve gevoelens worden geprojecteerd op anderen. Met een combinatie van projectie (het is de schuld van iemand anders) en zelfmedicatie (activiteiten of relaties die verdoving, afleiding of compensatie bieden) probeert een man in midlife crisis de depressie er onder te houden.

get-real- 14-03-2015

Ik heb geen twijfel meer. Het is iedere keer weer wat anders. Het tegenwerken bij de scheiding, het liegen, afspraken niet nakomen en ja, ik ben tegen hem ingegaan. Ik had op een gegeven moment een date en ik werd uitgemaakt voor een slechte moeder en een hoer, maar wat ik deed moest ik zelf uitmaken (?)en dan ook nog eens het roddelen. Het bespelen van onze zoon, zijn kleding en gedrag op sociale media. Expres dingen doen die mij shockeerden en dan de boel zo omdraaien dat ik hem stalk. Ik vraag me wel eens af hoelang dat nog gaat duren. Ik heb hem soms ook wel eens expres van me afgeduwd om rust te krijgen. Die van mij is ook heel stellig en zit vol rancune en jaloezie naar mij toe. Nog steeds geen sm. Wel een bekende vrouwen benaderen om me een hak te zetten, zodat ik dan verneem dat hij iets is wezen drinken. Het moet allemaal bij mij aankomen. Contstant pijn doen. Het houdt pas op als ik een relatie krijg.

Loes- 13-03-2015

Overigens heb ik ook nog wel eens getwijfeld of het een mc was. Mede doordat hij zo stellig was, geen twijfel en tot nu toe nooit heeft laten merken dat hij mij miste of spijt had. Betaald alles netjes. Door delen op een forum met partners en mc'ers/lezen van stukken denk ik wel. Of ik het ooit zeker zal weten ;-)

carla- 13-03-2015

Ik heb geprobeerd het bij mijzelf te houden. Dus wat breuk, de man die ik niet meer kende en de confrontatie op fb met mij deed en dat het mij pijn deed en dat ik daarom..... Ons contact is vriendelijk zakelijk nu inzake het huis. Niets persoonlijks meer. Het huis gaat nu na ruim een jaar de verkoop in binnenkort. We hebben geen kinderen.

Carla- 13-03-2015

Laat ik mijn bovenstaande reactie nog even wat meer verduidelijken. De reden om de verwijdering tussen jou en je midlife crisis man niet nog groter te willen maken, zit hem in het feit dat de meeste vrouwen vaak nog van alles met hun man moeten bespreken/regelen. In verband met kinderen en financieen bijvoorbeeld. Om de communicatie daarover niet moeilijker te maken dan die toch al is, kun je je het beste zo neutraal mogelijk opstellen. Dat bedoelde ik met een oordeel vermijden. Het stellen van grenzen, zoals melden dat je onder de omstandigheden geen behoefte hebt om als vrienden met elkaar om te gaan, is geen oordeel. Tenzij je erbij zegt dat vriendschap niet mogelijk is met een onbetrouwbare klootzak als hij... ;) Grenzen stellen is prima. Maar als dat gebeurt in de vorm van een negatief oordeel- ik praat niet meer met je want jij staat toch de hele tijd de boel bij elkaar te liegen - dan roept dat waarschijnlijk veel verzet bij je man op. Dat maakt alles wat toch geregeld en besproken moet worden een stuk moeilijker. Het lijkt mij goed om te beseffen dat je als vrouw in dit opzicht wel invloed hebt.

get-real- 12-03-2015

Hij wilde vrienden blijven. Dat we op de hoogte blijven hoe het met elkaar ging. Maar lezen hoe gezellig hij het had als antwoord op mijn antwoord dat ik mij best alleen voelde na zijn vertrek. Op fb (wat hij altijd voor aandrachttrekkers vond) geconfronteerd worden met ook die gezelligheid en de feestjes bij vrienden waar ik niet meer mocht komen. Plus leugens die uitkwamen. Dat deed zeer en ik het afscheid genomen om mijzelf te beschermen. Hij heeft dat gerespecteerd. Ook nooit het idee gehad dat hij mij miste. Dus ja als ik je stuk hierboven goed lees heb ik zelf voor die verwijdering gezorgd. Maar ik heb geen spijt van die beslissing. Ik koos voor mijzelf.

Carla- 12-03-2015

Als je man in de beginfase constant schreeuwt dat hij jou niet terug wil, doet hij dat voornamelijk om zichzelf er steeds weer van te overtuigen dat hij de juiste keuze heeft gemaakt. De kans is groot dat jij reageert door ook iets negatiefs terug te schreeuwen. Dat werkt dan ook weer als bevestiging dat hij er goed aan gedaan heeft bij jou weg te gaan. Je doet er het beste aan om niet op zijn negatieve uitingen in te gaan. Ga niet in de verdediging en niet in de tegenaanval. Maar accepteer niet dat hij je als zondebok gebruikt. Beeindig het gesprek. Zeg bijvoorbeeld: Dit gesprek levert niets op zo. Laten we een andere keer verder praten. Probeer in alle contacten met hem een oordeel over zijn gedrag te vermijden. Mannen in midlife crisis zijn zeer gevoelig voor wat zij als een negatief oordeel van anderen ervaren. Zelfs als het om goedbedoeld advies gaat. Op zo'n 'afwijzing' reageert de man met boosheid of door zich verder terug te trekken. En hoewel jij alle recht hebt om een oordeel over zijn gedrag te hebben, maakt het de verwijdering tussen jullie groter en de communicatie moeilijker. Het is goed om je je daar bewust van te zijn.

get-real- 12-03-2015

Mijn ex vertrok vorig jaar 1 februari. Ik vroeg hem na te denken . Nee hoefde niet. Stond achter zijn beslissing. Na 2 weken zei hij dat er ook die tijd geen twijfel was geweest. Hij kon natuurlijk openlijk met zijn collega aan de slag, die helemaal geen relatie wilde met hem, maar wel hem als...???? Inmiddels heeft hij sinds ruim een maand een nieuwe vriendin heb ik via FB vernomen. We gaan na een jaar stappen ondernemen om het huis te verkopen. Terugkomen nee, ik wil hem niet meer terug. Ga geen 3e keus zijn na zijn ex, collega en nieuwe vriendin. Ik vertrouw hem niet meer. En er was toch vanalles mis met mij?

Carla- 10-03-2015

Ook mijn man roept dat hij mij niet terug hoeft.Hij is 8 maanden weg geweest omdat hij bij mij zo ongelukkig was. Blijkbaar werd hij er niet gelukkiger van hoewel hij nu niet meer stiekem met zijn sm hoeft te doen. Hij mist de kinderen zo verschrikkelijk dat hij terug wilde. Niet voor mij maar voor zijn kids.En omdat het huis van ons samen is, waar ik niet uit wil omdat dit het "thuis" van mijn kinderen is, kan ik er niets tegenin brengen. Ik kon nog net voorkomen dat hij naast mij in het bed stapt. Dat kon ik echt niet aan. Dus werd er een bed in de garage gezet en nu slaapt hij daar.Zijn sm was het hier natuurlijk niet mee eens en heeft hem de deur gewezen. Hij ziet zijn kinderen nu weer elke dag maar gaat verder gewoon zijn eigen gang zonder rekening te houden met de rest van het gezin. Empathie is hem vreemd. Het ligt nog steeds allemaal niet aan hem. Ik hou afstand, want ik weet dat hij zomaar uit het niets weer vertrekt, want hij wordt nergens gelukkiger van. Ik heb hem gezegd dat ik niet opnieuw zijn huissloof word en hij mag zijn eigen was doen en moet 2x per week koken.Hier was hij het mee eens. Ik ben benieuwd.Mijn vriendinnen denken dat ik gek geworden ben. Ik neem het hen niet kwalijk.kan me er iets bij voorstellen.

waarden en normen aanhanger- 09-03-2015

Die van mij komt voorlopig niet terug. Zo zeker van zichzelf. Hij schreeuwt naar me dat hij nooit meer terugkomt. Dat gooit hij er zeker in ieder gesprek 10 keer uit en met mijn grenzen kan hij helemaal niet omgaan. Hij wordt ronduit asociaal als ik grenzen stel. Van de week voor het eerst rustig gebleven en gezegd dat ik hier klaar mee ben. Hij droop af. Ik heb hem laten weten dat als hij in de problemen zit, hij altijd bij me aan mag kloppen, maar dat het nu tijd is voor ruimte en rust, hij gaat dan akkoord en binnen 2 weken begint het jennen weer. Een verzoening hebben we al gehad in het begin, daar trap ik niet zo snel meer in. Er zit op dit moment zoveel boosheid bij hem en maakt me zo zwart bij iedereen. Heel vermoeiend.

Loes- 09-03-2015

Reageren:


Terug naar het overzicht >